Şimdi sıra 'iyi tarım' masalında...

Buğday Derneği üyelerine ücretsiz olarak dağıtılan Buğday Ekolojik Yaşam Rehberi'nin ilkbahar sayısı için Victor Ananias'ın kaleme aldığı yazıda, son günlerde sık sık duyduğumuz “iyi tarım”ın ne olduğunu ve ne olmadığını anlatılıyor.

Yazıdan alıntı: “Son günlerde Tarım ve Köy işleri Bakanlığı'nın da içinde olduğu bir kampanya ile reklam ve duyuruları yapılan iyi tarım uygulamaları (IYU), dört sayfalık bir yönetmelik ile tanımlanmıştır. Buna karşilık ekolojik tarım 42 sayfalık bir yönetmelik ile tanımlıdır ve kullanılabilecek tüm tarımsal girdiler ayrıca listelenmiştir. Ekolojik ürünler resmi bir standart ile çerçevesi belirlenmiş şekilde üretilir, işlenir ve tüketiciye ulaştırılır.

İyi tarım yönetmeliği
kimyasal ilaç,
GDO,
kimyasal gübre,
sentetik hormon kullanımı konusunda bir ilave ölçü ya da sınır getirmez, sadece çiftçiyi ve aktivitelerini kayıt altına almayı hedefler.

İyi tarım yöntemi çiftçimizin her durumda uyması gerekli minimum standart olmalıdır. Devletin tarımsal aktivitelerde bu düzenlemeyi yaparak çiftçileri kayıt altına alması ve kullandığı tarımsal girdilerin belgelenmesi, gerekli minimum standarttır. Yoksa hiçbir zaman ürünün kim tarafından yetiştirildiğini ve hangi ilaçların kullanıldığını bilemeyiz.

Ekolojik tarım gibi doğa koruma, iklim değişikliği, toprak ve su kalitesi, biyolojik çesitlilik, emek-yoğun istihdam, koruyucu halk sağlığı, yerel değerlerin ekonomik araca dönüşmesi ve daha birçok konuda yaşamsal çözüm ve faydalar sağlayan bir sistemin iyi tarım ile hiçbir bağı ya da benzerliği yoktur.” (bugday.org)